przegląd zagadnień spożycia białka w diecie u ludzi

przeprowadzono znaczną debatę na temat bezpieczeństwa i ważności zwiększonego spożycia białka zarówno dla kontroli masy ciała, jak i syntezy mięśni. Porady dotyczące spożywania diet bogatych w białko przez niektórych pracowników służby zdrowia, media i popularne książki dietetyczne są podawane pomimo braku danych naukowych na temat bezpieczeństwa rosnącego spożycia białka. Kluczowe kwestie to szybkość, z jaką przewód pokarmowy może absorbować aminokwasy z białek dietetycznych (1.3 do 10 g / h) oraz zdolność wątroby do deaminacji białek i wytwarzania mocznika do wydalania nadmiaru azotu. Przyjęty poziom zapotrzebowania na białko wynoszący 0,8 g x kg (-1) x d (-1) opiera się na wymaganiach strukturalnych i ignoruje wykorzystanie białka do metabolizmu energetycznego. Dieta wysokobiałkowa natomiast sprzyja nadmiernemu spożyciu białka rzędu 200-400 g / d, co może równać się poziomowi około 5 g x kg(-1) x d(-1), co może przekraczać zdolność wątroby do przekształcania nadmiaru azotu w mocznik. Zagrożenia związane z nadmiernym białkiem, definiowane tak, gdy białko stanowi > 35% całkowitego spożycia energii, obejmują hiperaminoacidemię, hiperamonemię, hiperinsulinemię nudności, biegunkę, a nawet śmierć (“syndrom głodu królika”). Trzy różne miary definiowania spożycia białka, które należy rozpatrywać razem to: bezwzględne spożycie (g / d), spożycie związane z masą ciała (g x kg(-1) x d(-1)) i spożycie jako ułamek całkowitej energii (procent energii). Sugerowane maksymalne spożycie białka w oparciu o potrzeby organizmu, dowody kontroli masy ciała i unikanie toksyczności białka wynosiłoby w przybliżeniu 25% zapotrzebowania energetycznego przy około 2 do 2,5 g x kg(-1) x d (-1), co odpowiada 176 g białka dziennie dla 80 kg osoby na diecie 12,000 kJ/D. Jest to znacznie poniżej teoretycznego maksymalnego bezpiecznego zakresu spożycia dla osoby o masie ciała 80 kg (285-365 g/d).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.