Codependency vs. Interdependency

het verbaasde me dat deze boomgaard van espen eigenlijk één organisme is, dat één wortelsysteem deelt. Ieder van ons is ook een gemeenschap van 70 biljoen cellen die samenwerken. Bioloog Bruce Lipton gelooft dat we samen ” één gezamenlijk superorganisme zijn.”Ik vind het geweldig dat Facebook ons in staat stelt om één-op-één over de hele planeet te verbinden.

de samenleving is zeer gespecialiseerd en onderling afhankelijk, zodat weinigen van ons zouden weten hoe te overleven zonder stromend water, elektriciteit en een supermarkt. We zijn ook afhankelijk van onze persoonlijke relaties. Menselijke hersenen zijn niet volledig ontwikkeld voor 18 jaar, en psychologische en financiële onafhankelijkheid van onze ouders duurt nog langer. Bovendien zijn we als volwassenen afhankelijk van anderen om seksuele, sociale en emotionele behoeften te vullen, zoals vriendschap, communicatie, koesteren, waardering, leren, liefde en aanraking. Hoe hechter een relatie, hoe meer we met elkaar verbonden zijn.

het debat

Velen beweren dat omdat we bedraad zijn voor afhankelijkheid, “codependency” normaal is en niet als een probleem moet worden beschouwd. Ze beweren dat het niet alleen natuurlijk, maar gezond en heilzaam is om afhankelijk te zijn van een intieme relatie. Ze geven de codependency beweging de schuld voor het verbreken van huwelijken en de eenzaamheid van mensen. Ik ben het ermee eens dat we allemaal afhankelijkheidsbehoeften hebben en dat gezonde relaties in die behoeften kunnen voorzien en ons enorm ten goede kunnen komen. Echter, codependency ‘ s tegenstanders niet begrijpen-waarschijnlijk uit gebrek aan persoonlijke ervaring — dat codependents niet profiteren van deze relatie voordelen. Vaak zijn ze in ongezonde relaties, en ze hebben betrekking op anderen op ongezonde manieren met patronen van obsessie, zelfopoffering, disfunctionele communicatie, en controle, die zowel zelfvernietigend en kwetsend zijn voor anderen. Ze zijn vaak beledigend of laten zich misbruiken.

Codeafhankelijke paren

Codeafhankelijke paren zijn meestal uit balans. Vaak is er strijd om macht en controle. Er kan sprake zijn van een onbalans in de macht of de ene partner kan de verantwoordelijkheid voor de andere op zich hebben genomen. Ze zijn vaak angstig en haatdragend en voelen zich schuldig en verantwoordelijk voor de gevoelens en stemmingen van hun partner. Dan proberen ze elkaar te controleren om zich goed te voelen en aan hun behoeften te voldoen. In plaats van elkaars afgescheidenheid en individualiteit te respecteren, kunnen ze geen onenigheid tolereren en elkaar de schuld geven voor het veroorzaken van hun problemen zonder verantwoordelijkheid voor zichzelf te nemen. Soms, wat ze een hekel aan hun partner is precies wat ze niet kunnen accepteren in zichzelf. Ondanks hun pijn kunnen ze zich gevangen voelen in de relatie omdat ze bang zijn dat ze niet alleen kunnen functioneren. Hun wederzijdse afhankelijkheid en onzekerheid maakt intimiteit ook bedreigend, omdat eerlijk zijn en bekend risico lopen afwijzing of ontbinding van hun fragiele zelf.

net als de espen lijken ze aan de oppervlakte fysiek, en zelfs mentaal en emotioneel onafhankelijk, maar op onbewust niveau zijn ze twee onzekere volwassenen die afhankelijk zijn van elkaar om een geheel uit te drukken. Bijvoorbeeld, een vrouw die moeite heeft om woede te uiten trouwt met een boze man die het voor haar uitdrukt. Of een man die extreem gesloten en verlegen is trouwt met een vrouw die emotioneel open en sociaal is. Ze hebben elkaar nodig om hun volledige menselijkheid uit te drukken. In andere gevallen is het duidelijker dat de ene partner de andere nodig heeft voor emotionele stabiliteit, zoals in het geval van alcoholische relaties. Financiële afhankelijkheid hoeft niet per se codeafhankelijkheid te creëren, waarbij de afhankelijke partner een goed gevoel van eigenwaarde en emotionele steun buiten het huwelijk heeft. Zelfs echtgenoten die meer capabel en sterker lijken, kunnen even afhankelijk zijn van de relatie. Ze hebben iemand nodig om voor te zorgen om zich nodig, de moeite waard en niet alleen te voelen, terwijl hun partner zich gewaardeerd voelt door te ontvangen.

onderling afhankelijke paren

wat onderlinge verbindingen gezond maakt is onderlinge afhankelijkheid, niet codeafhankelijkheid. Paradoxaal genoeg vereist onderlinge afhankelijkheid twee mensen die in staat zijn tot autonomie (het vermogen om onafhankelijk te functioneren). Als paren van elkaar houden, is het normaal om zich gehecht te voelen, om nabijheid te verlangen, om bezorgd te zijn voor elkaar, en om op elkaar afhankelijk te zijn. Hun levens zijn met elkaar verweven, en ze worden beïnvloed door en hebben elkaar nodig. Ze delen echter de macht gelijkelijk en nemen verantwoordelijkheid voor hun eigen gevoelens, acties en bijdragen aan de relatie. Omdat ze zelfrespect hebben, kunnen ze hun gedachten en gevoelens zelf beheren en hoeven ze niet iemand anders te controleren om zich goed te voelen. Ze kunnen elkaars verschillen toestaan en elkaars afgescheidenheid eren. Ze zijn dus niet bang om eerlijk te zijn. Ze kunnen luisteren naar de gevoelens en behoeften van hun partner zonder zich schuldig te voelen of defensief te worden. Omdat hun gevoel van eigenwaarde niet afhankelijk is van hun partner, vrezen ze intimiteit niet, en onafhankelijkheid bedreigt de relatie niet. In feite geeft de relatie hen meer vrijheid. Er is wederzijds respect en steun voor elkaars persoonlijke doelen, maar beide zijn toegewijd aan de relatie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.